مهربانی

غمهایم میان آوار نگاهت جا مانده... میان آن لبخند سهمگین که عاشقانه به من میدوزی.. میان دوستت دارم های گاه و بیگاهت.. میان دست نوازشت.. میان دعاهای بیریا و عاشقانهات..

یک شب که خواب بودم همه را با برداشتهای و دفنش کردی. همان شب که ناله میکردم و تو تماشایم کردی، بغلم کردی، برایم آیة الکرسی خواندی و از معبودت برایم کرور کرور آرامش خواستی.

به اندازه تمام شادیهای دنیا ممنون هستم.

مهربانم همسرم همراهم.

فصل انتظار...